Pook

De Pook da was oek nog ne plezante gast, ni te moeger en ni te vet, moe alted vuil en zwet. Pookske kost’em ni good explikeere. Veul letters zaän mis: de V, de R en de D kost’en ni uitspreke. De letter L zaän veu de R, F zaän veu V en de T veu de D.

‘t Was nog ne joengman, hij woende in de Bergestroet. As’en vijf woode geziet aa, vloekte hij “Slotfeltoeme”. Ne steel kost’en ni. Hij gink overal heulepe, op ‘t veld, kommisses doen en was kontent me ‘tgeen dat’en kreeg en den ginken oep de lappe.

As de minse zaä van te spoere antwoodde Pookske: “Slotfeltoeme, alles moet op, ne mins es steulfelijk”. As’en op ‘t veld wekte veu patate uit te doe, brocht ‘en z’en fles genever mee. As ze lieg was den zoenken de Brabaçonne, ofwel van: “Malie, ge moet kipkap hoele op de met, bij Babet en taan es te kipkap fet”.

En den lag’en op ‘t veld te roenke. Van z’en huismistes kreeg’en ginne sleuter en as’en en ‘s nachs thuis kwam sloog’en me ne stok op de ruit, moe hij mog ni binne. Den reep Pookske: “Toet ope, Pookske es ee; toet ge ni ope, tan kluip ik bij Malske”.

Malske da was den hond en Pook trok in ‘t honnekot. Pook werkte n’en tijd in ‘t hotel du Parc. Doe deen ‘t vuil werk en komisses veu de bazin “Rosse Thiry”. Hij vertelde oen de minse: ik kan er mee trave as’ek wil, moe t’goe ni slotfeltoeme. Van in de Bergstroet ie Pookske ze koemerke moete verloete en trokken noe ‘t Pastoerstrooike. Doe es en den gesteureve.