Jefke Radaai

De Puttestroet was vreuger ien van de triestigste stroete van Terveure. Doe woende in e n’ermzoeleg huizeke Jefke Radaai en z’n vraa Marianne. Jefke was nie groet, zwet va gezicht, iniegedroenge en getatoeweed as ne zwette van de pukskes. Wel fijftig joer ieten peuter verkocht in Brussel en ze ginge n’oek biedele. t’Sondoegs zoete ze den hielen dag in de kerk. Oen de grot ging Jefke Radaai oek leeze, da woere nog goei brave minse. Oep ne kie was Marianne zeek, moe den doktoor mog ni komme, ze vroeg pastoer Van Lint, daan zaa heur wel geneze.

In Terveure woere n’oek toeverhekse, da was Leeze Totte in heure zwette kapmantel, dee woende op de Kapelle. En den oek nog Neleke Oolhakker daan gaf les van katekismus oen de kindere da moeste blijve zitte veu heule plechtege komeune. s’Oeves wast bal bij Neleke Oolhakker, blokkendans oep harmonika. Hij verkocht oek “Het Neeus van den Dag”. Daan woende in t’Pastoerstrooike.

In de Kastielstroet doe woende Meeke en Babette Havaart. Dee zoete me n’hiel famile katte: de bieste woere fel bedeureve. Moe ze weudde n’altijd g’ambeteed deu de stroetjoenges.

Zaa ne ki n’kat me eure steet oen de belle van de deu gange. De mode da volgde ze ni. Ze kwoeme alted noe de kerk me ne “crinoline” e klied mè riepe, brieder en brieder noe benee gelek Marie-Louise.

In de kerk stond het klokhuis vol mans en ze stoene keut tegen n’ieë, den koste ze lasteg binne mè heule brie rokken.