Fibber

Fibber

Fibber was oek’en bekinde figeur in de gemeinte. As’n en pint te veul haa, dan danste hij op zenne koeiwoege, me zen slip uit zen broek. Hij haa e kafeske op den hoek van d’Oppotstroet. Zen vraa, Kristine, was e koek mins me ne groete sjaal over heur schaves en e wit kappeke op eure kop. Fibber da was ne’n echte lemme, moe Kristine da was en echt serpent. Werke deed Fibber ni gëere. ‘s Merges moest’en vreug zen bedde uit, kreeg ne’n boterham en moest me de koei noe ‘t veld. Moe Fibber bleef overal lameere en tege de noen haa hem nog ni veul uitgestoke, moe Kristine zat er achter.

Hij was oek me alles veul te loet. Zen patate deen uit in November, da zen vingere bevrooze woere. Fibber ie is een avonturke beliefd. Van zen Kristine kreeg’en nie feul tussen zen tanne. Op ne kie trok’en op zen blokke en ne veule jak oen noe ‘t hotel Saintignon (da stond tege de kazerne).

Menier Saintignon daan kinde gie vloms en Fibber gie Frans, moe tog genoeg veu ne goeien diner te vroege en en goei fles wijn. Alles a goe gesmokt en de garçon kwam me de riekening. Fibber zaa ‘pas d’argent, pas payer’. Doemee was Saintignon ni t’akkoord en sloot Fibber op. Kristine most komme, moe teege ‘t frans van Saintignon kost ze nie op en ze moest doe 12 zilvere frangskes neelegge. Fibber haa ferm geete en thuis kreeg’en n’en desseer van de stok dat’en lasteg zal vertied hemme.

Zen twiede avonturke da was heel andes. Langs den Hoeveustweg haa Fibber e stuk land. Na wilde da just lukke dat’n ne keer me zijk noe ze land ree en op ienege metes wandelde koinink Leopold II. Hij kwam regelmoetig wandele in Terveure. De keer van Fibber bleef hoepere in de keerspore op de eereweg en het leste vat zijk kloenk van de keer en Leopold II moest er mee lache. Da was in ‘t joer 1885.

De Horen 1975 64-65